2700. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى الْحَرَّانِيُّ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ أَبَانَ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ مَنْصُورِ بْنِ الْمُعْتَمِرِ، عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، قَالَ خَرَجَ عِبْدَانٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - يَعْنِي يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ - قَبْلَ الصُّلْحِ فَكَتَبَ إِلَيْهِ مَوَالِيهِمْ فَقَالُوا يَا مُحَمَّدُ وَاللَّهِ مَا خَرَجُوا إِلَيْكَ رَغْبَةً فِي دِينِكَ وَإِنَّمَا خَرَجُوا هَرَبًا مِنَ الرِّقِّ فَقَالَ نَاسٌ صَدَقُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ رُدَّهُمْ إِلَيْهِمْ . فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ " مَا أُرَاكُمْ تَنْتَهُونَ يَا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ حَتَّى يَبْعَثَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ مَنْ يَضْرِبُ رِقَابَكُمْ عَلَى هَذَا " . وَأَبَى أَنْ يَرُدَّهُمْ وَقَالَ " هُمْ عُتَقَاءُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " .
Abdülaziz b. Yahyâ el-Harrânî bize anlattı; bana Muhammed b. Seleme, Muhammed b. İshak'tan anlattı; o Ebân b. Sâlih'ten; o Mansûr b. el-Mu'temir'den; o Rib'î b. Hirâş'tan; o da Ali b. Ebî Tâlib'den [naklederek] şöyle demiştir: Hudeybiye günü barış antlaşması imzalanmadan önce (müşriklere ait) birtakım köleler kaçıp Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e sığındılar. Bunun üzerine efendileri Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e mektup yazıp: "Ey Muhammed! Vallahi onlar senin dinine meraklı oldukları için değil, sırf kölelikten kaçmak için sana geldiler" dediler. Orada hazır bulunan sahâbîlerden bazıları: "Doğru söylüyorlar ey Allah'ın Resûlü! Onları sahiplerine geri ver" dediler. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bu söze öfkelendi ve: "Ey Kureyş topluluğu! Allah sizin üzerinize bu (inatçılığınız ve tutumunuz) sebebiyle boyunlarınızı vuracak birini gönderinceye kadar vazgeçmeyeceğinizi görüyorum!" buyurdu. Onları geri vermeyi kabul etmedi ve: "Onlar artık Aziz ve Celil olan Allah'ın azatlılarıdır" buyurdu.