2751. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ، - هُوَ مُحَمَّدٌ - بِبَعْضِ هَذَا ح وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ، حَدَّثَنِي هُشَيْمٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، جَمِيعًا عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْمُسْلِمُونَ تَتَكَافَأُ دِمَاؤُهُمْ يَسْعَى بِذِمَّتِهِمْ أَدْنَاهُمْ وَيُجِيرُ عَلَيْهِمْ أَقْصَاهُمْ وَهُمْ يَدٌ عَلَى مَنْ سِوَاهُمْ يَرُدُّ مُشِدُّهُمْ عَلَى مُضْعِفِهِمْ وَمُتَسَرِّعُهُمْ عَلَى قَاعِدِهِمْ لاَ يُقْتَلُ مُؤْمِنٌ بِكَافِرٍ وَلاَ ذُو عَهْدٍ فِي عَهْدِهِ " . وَلَمْ يَذْكُرِ ابْنُ إِسْحَاقَ الْقَوَدَ وَالتَّكَافُؤَ .
Bize Kuteybe b. Saîd, İbn Ebî Adî'den, o da İbn İshâk'tan -ki o Muhammed'dir- bu hadisin bir kısmını anlattı. (H) Bize Ubeydullâh b. Ömer b. Meysere anlattı: [Dedi ki:] Bana Huşeym, Yahyâ b. Saîd'den; her ikisi Amr b. Şuayb'dan; o babasından; o da dedesinden [naklederek] anlattı: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: 'Müslümanların kanları (kısasta) birbirine denktir. Onların en zayıfı (toplum adına) ahid/eman verebilir ve en uzaktakileri de onlar adına (başkasına) sığınma hakkı tanıyabilir. Onlar kendilerinden başkalarına karşı tek bir el (vücut) gibidirler. Onların (maddi imkânı) güçlü olanları, zayıf olanlarına; (seferde öne geçen) hızlı müfrezeleri de (geride bekleyen) ana orduya (ganimetlerinden pay) iade ederler. Bir mümin bir kâfir için öldürülmez ve bir zimmi de antlaşması devam ettiği müddetçe (kâfir olduğu gerekçesiyle) öldürülmez.' İbn İshâk (kendi rivayetinde) kısas ve kanların denkliği meselesini zikretmedi.