2823. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ بَنِي حَارِثَةَ أَنَّهُ كَانَ يَرْعَى لِقْحَةً بِشِعْبٍ مِنْ شِعَابِ أُحُدٍ فَأَخَذَهَا الْمَوْتُ فَلَمْ يَجِدْ شَيْئًا يَنْحَرُهَا بِهِ فَأَخَذَ وَتَدًا فَوَجَأَ بِهِ فِي لَبَّتِهَا حَتَّى أُهْرِيقَ دَمُهَا ثُمَّ جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ بِذَلِكَ فَأَمَرَهُ بِأَكْلِهَا .
Kuteybe b. Saîd bize anlattı; Ya'kûb bize anlattı; Zeyd b. Eslem'den; Atâ b. Yesâr'dan; Hârise oğullarından bir adamdan -naklettiğine göre-: O adam Uhud’un vadilerinden birinde sütlü bir deve otlatıyordu. Hayvan ölmek üzereyken onu boğazlayacak (yiyecek) bir şey bulamadı. Bunun üzerine bir kazık alıp, kanı akıncaya kadar onun göğsüne sapladı. Sonra durumu Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem'e gelip haber verdi; o da hayvanın etini yemesini emretti.