2847. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ هَمَّامٍ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، قَالَ سَأَلْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قُلْتُ إِنِّي أُرْسِلُ الْكِلاَبَ الْمُعَلَّمَةَ فَتُمْسِكُ عَلَىَّ أَفَآكُلُ قَالَ " إِذَا أَرْسَلْتَ الْكِلاَبَ الْمُعَلَّمَةَ وَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ فَكُلْ مِمَّا أَمْسَكْنَ عَلَيْكَ " . قُلْتُ وَإِنْ قَتَلْنَ قَالَ " وَإِنْ قَتَلْنَ مَا لَمْ يَشْرَكْهَا كَلْبٌ لَيْسَ مِنْهَا " . قُلْتُ أَرْمِي بِالْمِعْرَاضِ فَأُصِيبُ أَفَآكُلُ قَالَ " إِذَا رَمَيْتَ بِالْمِعْرَاضِ وَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ فَأَصَابَ فَخَزَقَ فَكُلْ وَإِنْ أَصَابَ بِعَرْضِهِ فَلاَ تَأْكُلْ " .
Muhammed b. Îsâ bize anlattı; Cerîr bize anlattı; Mansûr’dan; İbrâhim’den; Hemmâm’dan; o da Adiy b. Hâtim’den -naklettiğine göre- o şöyle demiştir: Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem’e sordum ve: “Eğitilmiş köpeklerimi salıyorum da benim için (avı) tutuyorlar. Onlardan yiyeyim mi?” dedim. Buyurdu ki: “Eğitilmiş köpekleri saldığında ve Allah’ın adını andığında (besmele çektiğinde), senin için tuttuklarından ye!” Ben: “(Köpekler avı) Öldürseler dahi mi?” dedim. Buyurdu ki: “Onlardan (senin köpeğin) olmayan başka bir köpek (ava) ortak olmadığı sürece, öldürseler dahi ye!” Ben: “Mi’râd (ucu sivri ağır ok/mızrak) ile atış yapıyorum da isabet ettiriyorum; (onunla avladığımı) yiyeyim mi?” dedim. Buyurdu ki: “Mi’râd ile atış yaptığında ve Allah’ın adını andığında, isabet eder de (avın derisini) delerse (kan akıtırsa) ye! Eğer (mi'râdın ucu değil de) geniş tarafı gelmiş (ezerek öldürmüş) ise yeme!”