2887. Hadis
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، - يَعْنِي الدَّسْتَوَائِيَّ - عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ اشْتَكَيْتُ وَعِنْدِي سَبْعُ أَخَوَاتٍ فَدَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَنَفَخَ فِي وَجْهِي فَأَفَقْتُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلاَ أُوصِي لأَخَوَاتِي بِالثُّلُثِ قَالَ " أَحْسِنْ " . قُلْتُ الشَّطْرَ قَالَ " أَحْسِنْ " . ثُمَّ خَرَجَ وَتَرَكَنِي فَقَالَ " يَا جَابِرُ لاَ أُرَاكَ مَيِّتًا مِنْ وَجَعِكَ هَذَا وَإِنَّ اللَّهَ قَدْ أَنْزَلَ فَبَيَّنَ الَّذِي لأَخَوَاتِكَ فَجَعَلَ لَهُنَّ الثُّلُثَيْنِ " . قَالَ فَكَانَ جَابِرٌ يَقُولُ أُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِيَّ { يَسْتَفْتُونَكَ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِي الْكَلاَلَةِ } .
Osmân b. Ebî Şeybe bize anlattı; Kesîr b. Hişâm bize anlattı; Hişâm -yani ed-Destevâî-’den; Ebû’z-Zübeyr’den; o da Câbir’den -naklettiğine göre- o şöyle demiştir: Hastalanmıştım; yanımda da yedi (kız) kardeşim vardı. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem yanıma geldi ve yüzüme su serpti (veya üfledi/serinletti), bunun üzerine ayıldım. “Yâ Resûlallah! Kız kardeşlerim için malımın üçte birini vasiyet edeyim mi?” dedim. “İyilik et (ihsanda bulun)” buyurdu. “Yarısını (vasiyet edeyim mi?)” dedim. “İyilik et” buyurdu. Sonra yanımdan ayrılırken: “Ey Câbir! Senin bu hastalıktan öleceğini sanmıyorum. Şüphesiz Allah ayet indirerek kız kardeşlerinin (hakkını) açıklamış ve onlara üçte iki pay vermiştir” buyurdu. Câbir: “'Senden fetva istiyorlar...' (Nisâ 4/176) ayeti benim hakkımda nazil oldu” derdi.