2889. Hadis
حَدَّثَنَا مَنْصُورُ بْنُ أَبِي مُزَاحِمٍ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ يَسْتَفْتُونَكَ فِي الْكَلاَلَةِ فَمَا الْكَلاَلَةُ قَالَ " تُجْزِيكَ آيَةُ الصَّيْفِ " . فَقُلْتُ لأَبِي إِسْحَاقَ هُوَ مَنْ مَاتَ وَلَمْ يَدَعْ وَلَدًا وَلاَ وَالِدًا قَالَ كَذَلِكَ ظَنُّوا أَنَّهُ كَذَلِكَ .
Mansûr b. Ebî Müzâhim bize anlattı; Ebû Bekir bize anlattı; Ebû İshâk’tan; o da Berâ b. Âzib’den -naklettiğine göre- o şöyle demiştir: Bir adam Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem’e gelerek: “Yâ Resûlallah! Senden kelâle hakkında fetva istiyorlar. Kelâle nedir?” dedi. (Resûlullah) buyurdu ki: “Yaz ayında nazil olan ayet (âyetü’s-sayf) sana kâfidir!” Ebû Bekir der ki: Ebû İshâk’a: “Kelâle, babası ve çocuğu olmadan ölen kimse midir?” dedim. “Onlar da öyle olduğunu düşündüler” dedi.