Miras Hukuku (Ferâiz) Kitabı

Ebu Davud · Sünen-i Ebu Davud (Standart Arapça Metin) · Türkçe çeviri

2893. Hadis

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبَانُ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، حَدَّثَنِي أَبُو حَسَّانَ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ يَزِيدَ، أَنَّ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ، وَرَّثَ أُخْتًا وَابْنَةً فَجَعَلَ لِكُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا النِّصْفَ وَهُوَ بِالْيَمَنِ وَنَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَئِذٍ حَىٌّ ‏.‏

Mûsâ b. İsmâîl bize anlattı; Abân bize anlattı; Katâde bize anlattı; Ebû Hassân bize bildirdi; el-Esved b. Yezîd’den; o şöyle demiştir: Muâz b. Cebel -Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem o sırada hayatta iken ve kendisi Yemen’de bulunurken- (vefat edenin geride bıraktığı) bir kız kardeş ile bir kıza her birine yarımşar (miras payı) vererek onları vâris kılmıştır.