1003. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى الْبَلْخِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنِي ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، أَنَّ أَبَا مَعْبَدٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَفْعَ الصَّوْتِ لِلذِّكْرِ حِينَ يَنْصَرِفُ النَّاسُ مِنَ الْمَكْتُوبَةِ كَانَ ذَلِكَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ قَالَ كُنْتُ أَعْلَمُ إِذَا انْصَرَفُوا بِذَلِكَ وَأَسْمَعُهُ .
Bize Yahyâ b. Mûsâ el-Belhî anlattı; bize Abdürrezzâk anlattı; İbn Cüreyc bana haber verdi; Amr b. Dînâr haber verdi; İbn Abbâs’ın mevlası Ebû Ma‘bed’in kendisine haber verdiğine göre İbn Abbâs [şöyle] haber vermiştir: “Farz namazdan çıkıldığı zaman zikir için sesin yükseltilmesi, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem zamanında olan bir şeydi.” İbn Abbâs ayrıca: “Onlar namazdan çıktıklarında bunu duyar ve [namazın bittiğini] bununla anlardım” dedi.