1105. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا بِشْرٌ، - يَعْنِي ابْنَ الْمُفَضَّلِ - حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، - يَعْنِي ابْنَ إِسْحَاقَ - عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مُعَاوِيَةَ، عَنِ ابْنِ أَبِي ذُبَابٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَاهِرًا يَدَيْهِ قَطُّ يَدْعُو عَلَى مِنْبَرِهِ وَلاَ عَلَى غَيْرِهِ وَلَكِنْ رَأَيْتُهُ يَقُولُ هَكَذَا وَأَشَارَ بِالسَّبَّابَةِ وَعَقَدَ الْوُسْطَى بِالإِبْهَامِ .
Bize Müsedded anlattı; bize Bişr –yani İbnü’l-Mufaddal– anlattı; bize Abdurrahman –yani İbn İshak– anlattı; Abdurrahman b. Muâviye'den; İbn Ebî Zübâb'dan; Sahl b. Sa‘d'dan; dedi ki: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’i ne minberinde ne de başka bir yerde dua ederken ellerini [yukarıya doğru] açıp kaldırdığını hiç görmedim. Lakin onu şöyle yaparken gördüm.” [Ravi burada] işaret parmağını kaldırıp, orta parmağı ile baş parmağını halka yaparak [durumu] gösterdi.”