458. Hadis
حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ تَمَّامِ بْنِ بَزِيعٍ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ سُلَيْمٍ الْبَاهِلِيُّ، عَنْ أَبِي الْوَلِيدِ، سَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ عَنِ الْحَصَى الَّذِي، فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ مُطِرْنَا ذَاتَ لَيْلَةٍ فَأَصْبَحَتِ الأَرْضُ مُبْتَلَّةً فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَأْتِي بِالْحَصَى فِي ثَوْبِهِ فَيَبْسُطُهُ تَحْتَهُ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الصَّلاَةَ قَالَ " مَا أَحْسَنَ هَذَا " .
Bize Sehl b. Temmâm b. Bezî’ anlattı; bize Ömer b. Süleym el-Bâhilî anlattı; Ebu’l-Velîd’den [nakledildiğine göre] o şöyle demiştir: İbn Ömer’e mescitteki çakıl taşlarını(n hükmünü) sordum. Şöyle dedi: “Bir gece üzerimize yağmur yağdı ve yer ıslandı. Bunun üzerine bir adam elbisesinin içinde çakıl taşı getirip altına yaymaya başladı. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem namazı bitirince: ‘Bu ne güzel oldu!’ buyurdu.”