460. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ أَبُو بَكْرٍ، - يَعْنِي الصَّاغَانِيَّ - حَدَّثَنَا أَبُو بَدْرٍ، شُجَاعُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، حَدَّثَنَا أَبُو حَصِينٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، - قَالَ أَبُو بَدْرٍ - أُرَاهُ قَدْ رَفَعَهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الْحَصَاةَ لَتُنَاشِدُ الَّذِي يُخْرِجُهَا مِنَ الْمَسْجِدِ " .
Bize Muhammed b. İshâk Ebû Bekir —yani es-Sâğânî— anlattı; bize Ebû Bedr Şucâ’ b. el-Velîd anlattı; bize Şerîk anlattı; bize Ebû Hasîn anlattı; Ebû Sâlih’ten; Ebû Hureyre’den [nakledildiğine göre] —Ebû Bedr dedi ki: “Sanırım o (Ebû Hureyre) bunu Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’e ref’ etti (dayandırdı)”— (Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Şüphesiz çakıl taşı, kendisini mescitten çıkaran kimseye (çıkarmaması için) yalvarır.”