468. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عُمَيْسٍ، عُتْبَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَامِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ بَنِي زُرَيْقٍ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِنَحْوِهِ زَادَ " ثُمَّ لْيَقْعُدْ بَعْدُ إِنْ شَاءَ أَوْ لِيَذْهَبْ لِحَاجَتِهِ " .
Bize Müsedded anlattı; bize Abdulvâhid b. Ziyâd anlattı; bize Ebû Umeys Utbe b. Abdullah anlattı; Âmir b. Abdullah b. Zübeyr’den; Benû Zürayk’tan bir adamdan; Ebû Katâde’den; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den [nakledildiğine göre] (önceki hadisin) benzerini (rivayet etti). Şunu da ekledi: “Sonra dilerse otursun veya (dilerse) işine gitsin.”