502. Hadis
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، وَسَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ، وَحَجَّاجٌ، - وَالْمَعْنَى وَاحِدٌ - قَالُوا حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا عَامِرٌ الأَحْوَلُ، حَدَّثَنِي مَكْحُولٌ، أَنَّ ابْنَ مُحَيْرِيزٍ، حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا مَحْذُورَةَ حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَّمَهُ الأَذَانَ تِسْعَ عَشْرَةَ كَلِمَةً وَالإِقَامَةَ سَبْعَ عَشْرَةَ كَلِمَةً الأَذَانُ " اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ حَىَّ عَلَى الْفَلاَحِ حَىَّ عَلَى الْفَلاَحِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَالإِقَامَةُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ حَىَّ عَلَى الْفَلاَحِ حَىَّ عَلَى الْفَلاَحِ قَدْ قَامَتِ الصَّلاَةُ قَدْ قَامَتِ الصَّلاَةُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ " . كَذَا فِي كِتَابِهِ فِي حَدِيثِ أَبِي مَحْذُورَةَ .
Bize el-Hasen b. Ali anlattı; bize Affân, Saîd b. Âmir ve Haccâc anlattılar; –anlam birdir– dediler ki: Bize Hemmâm anlattı; bize Âmir el-Ahvel anlattı; Mak-hûl bana anlattı; İbn Muhayrîz ona haber vermiş; Ebû Mahzûre ona haber vermiş ki; Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem ona ezanı on dokuz kelime, kameti ise on yedi kelime olarak öğretti. Ezan [şöyledir]: “Allâhu ekber, Allâhu ekber, Allâhu ekber, Allâhu ekber. Eşhedü enlâ ilâhe illallâh, eşhedü enlâ ilâhe illallâh. Eşhedü enne Muhammeden Resulullâh, eşhedü enne Muhammeden Resulullâh. [Sonra sesini yükselterek tekrar:] Eşhedü enlâ ilâhe illallâh, eşhedü enlâ ilâhe illallâh. Eşhedü enne Muhammeden Resulullâh, eşhedü enne Muhammeden Resulullâh. Hayye ale’s-salâh, hayye ale’s-salâh. Hayye ale’l-felâh, hayye ale’l-felâh. Allâhu ekber, Allâhu ekber. Lâ ilâhe illallâh.” Kamet ise [şöyledir]: “Allâhu ekber, Allâhu ekber, Allâhu ekber, Allâhu ekber. Eşhedü enlâ ilâhe illallâh, eşhedü enlâ ilâhe illallâh. Eşhedü enne Muhammeden Resulullâh, eşhedü enne Muhammeden Resulullâh. Hayye ale’s-salâh, hayye ale’s-salâh. Hayye ale’l-felâh, hayye ale’l-felâh. Kad kāmeti’s-salâh, kad kāmeti’s-salâh. Allâhu ekber, Allâhu ekber. Lâ ilâhe illallâh.” Ebû Mahzûre’nin hadisi kendi kitabında da böylece [yer almaktadır].