514. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ غَانِمٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زِيَادٍ، - يَعْنِي الإِفْرِيقِيَّ - أَنَّهُ سَمِعَ زِيَادَ بْنَ نُعَيْمٍ الْحَضْرَمِيَّ، أَنَّهُ سَمِعَ زِيَادَ بْنَ الْحَارِثِ الصُّدَائِيَّ، قَالَ لَمَّا كَانَ أَوَّلُ أَذَانِ الصُّبْحِ أَمَرَنِي - يَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم - فَأَذَّنْتُ فَجَعَلْتُ أَقُولُ أُقِيمُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَجَعَلَ يَنْظُرُ إِلَى نَاحِيَةِ الْمَشْرِقِ إِلَى الْفَجْرِ فَيَقُولُ " لاَ " . حَتَّى إِذَا طَلَعَ الْفَجْرُ نَزَلَ فَبَرَزَ ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَىَّ وَقَدْ تَلاَحَقَ أَصْحَابُهُ - يَعْنِي فَتَوَضَّأَ - فَأَرَادَ بِلاَلٌ أَنْ يُقِيمَ فَقَالَ لَهُ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ أَخَا صُدَاءٍ هُوَ أَذَّنَ وَمَنْ أَذَّنَ فَهُوَ يُقِيمُ " . قَالَ فَأَقَمْتُ .
Bize Abdullâh b. Mesleme anlattı; bize Abdullâh b. Ömer b. Gânim anlattı; Abdurrahmân b. Ziyâd’dan –yani el-İfrîkî–; o Ziyâd b. Nuaym el-Hadramî’yi işitmiş; o da Ziyâd b. el-Hâris es-Sudâî’yi [şöyle] derken işitmiş: Sabah ezanının ilk vakti olduğunda –yani Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem– bana emretti ve ben de ezan okudum. “Kamet getireyim mi ey Allah’ın Resulü?” demeye başladım. [Peygamber] ise doğu tarafına, fecrin doğuşuna bakıyor ve: “Hayır.” diyordu. Nihayet fecir doğunca [hayvanından] indi ve [ihtiyacı için] kenara çıktı. Sonra abdest almış bir halde –ki arkadaşları da ona yetişmişti– bana döndü. Bilâl kamet getirmek istedi; bunun üzerine Allah’ın Peygamberi sallallâhu aleyhi ve sellem ona: “Sudâ’lı kardeş [ezanı] okudu; kim ezan okumuşsa o kamet getirir.” buyurdu. Ravi dedi ki: Bunun üzerine ben kamet getirdim.