687. Hadis
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا خَرَجَ يَوْمَ الْعِيدِ أَمَرَ بِالْحَرْبَةِ فَتُوضَعَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَيُصَلِّي إِلَيْهَا وَالنَّاسُ وَرَاءَهُ وَكَانَ يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي السَّفَرِ فَمِنْ ثَمَّ اتَّخَذَهَا الأُمَرَاءُ .
Bize el-Hasen b. Alî anlattı; bize İbn Nümeyr anlattı; Ubeydullah’tan; Nâfi’den; İbn Ömer’den [nakledildiğine göre]: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bayram günü [namazgâha] çıktığı zaman süngünün (harbe) önüne dikilmesini emrederdi. O süngüye doğru namaz kılar, insanlar da onun arkasında [saf tutardı]. Bunu seferde [yolculukta] iken de yapardı. İşte idarecilerin [ümerâ] onu [süngüyü sütre olarak kullanma geleneğini] başlatmalarının sebebi budur.