817. Hadis
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الرَّازِيُّ، أَخْبَرَنَا عِيسَى، - يَعْنِي ابْنَ يُونُسَ - عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ أَصْبَغَ، مَوْلَى عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ، قَالَ كَأَنِّي أَسْمَعُ صَوْتَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ فِي صَلاَةِ الْغَدَاةِ { فَلاَ أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ * الْجَوَارِ الْكُنَّسِ } .
Bize İbrâhîm b. Mûsâ er-Râzî anlattı; bize Îsâ —yani İbn Yûnus— bildirdi; İsmâîl’den; Amr b. Hureys’in azatlısı [mevlâsı] Asbağ’dan; Amr b. Hureys’ten [nakledildiğine göre] o şöyle demiştir: “Sanki Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in sabah [gadât] namazında ‘Felâ uksimu bi’l-hunnes el-cevâri’l-kunnes’ [Tekvîr sûresi, 15-16. âyetler] okurkenki sesini [hâlâ] işitir gibiyim.”