834. Hadis
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ حُمَيْدٍ، مِثْلَهُ لَمْ يَذْكُرِ التَّطَوُّعَ قَالَ كَانَ الْحَسَنُ يَقْرَأُ فِي الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ إِمَامًا أَوْ خَلْفَ إِمَامٍ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَيُسَبِّحُ وَيُكَبِّرُ وَيُهَلِّلُ قَدْرَ ق وَالذَّارِيَاتِ .
Bize Mûsâ b. İsmâîl anlattı; bize Hammâd anlattı; Humeyd’den [naklen bir önceki hadisin] bir benzerini rivayet etti; ancak nafile [tatavvu] kelimesini zikretmeyerek şöyle dedi: el-Hasen [el-Basrî]; öğle [zuhr] ve ikindi [asr] namazlarında gerek imam olarak gerekse imamın arkasındayken Fâtihatu’l-Kitâb’ı [Fâtiha sûresini] okur; ayrıca Kaf ve ez-Zâriyât sûrelerinin [uzunlukları] kadar tesbih eder, tekbir getirir ve tehlil [Lâ ilâhe illallâh] getirirdi.