Haraç, İdare (İmâret) ve Fey Kitabı

Ebu Davud · Sünen-i Ebu Davud (Standart Arapça Metin) · Türkçe çeviri

2965. Hadis

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، - الْمَعْنَى - أَنَّ سُفْيَانَ بْنَ عُيَيْنَةَ، أَخْبَرَهُمْ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ، عَنْ عُمَرَ، قَالَ كَانَتْ أَمْوَالُ بَنِي النَّضِيرِ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِمَّا لَمْ يُوجِفِ الْمُسْلِمُونَ عَلَيْهِ بِخَيْلٍ وَلاَ رِكَابٍ كَانَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَالِصًا يُنْفِقُ عَلَى أَهْلِ بَيْتِهِ - قَالَ ابْنُ عَبْدَةَ يُنْفِقُ عَلَى أَهْلِهِ قُوتَ سَنَةٍ - فَمَا بَقِيَ جُعِلَ فِي الْكُرَاعِ وَعُدَّةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ ابْنُ عَبْدَةَ فِي الْكُرَاعِ وَالسِّلاَحِ ‏.‏

Bize Osmân b. Ebî Şeybe ve Ahmed b. Abde (anlamca ortak olarak) anlattılar; Süfyân b. Uyeyne onlara Amr b. Dînâr’dan haber vermiş; o ez-Zührî’den; o Mâlik b. Evs b. el-Hadesân’dan; o da Ömer’den (radıyallâhu anh) şöyle nakletmiştir: Benû Nadîr malları, Müslümanların üzerine at ve deve sürerek elde etmedikleri (savaşsız kazanılan), Allah’ın Resûlü’ne fey olarak verdiği mallardandır. Bunlar doğrudan Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e aitti. Ailesinin geçimi için ondan harcardı —İbn Abde (rivayetinde) ‘ailesinin bir yıllık yiyeceğini harcardı’ dedi— geriye kalanı ise savaş atları edinmede ve Allah (azz u celle) yolunda (gerekli olan) teçhizat için ayırırdı. İbn Abde (rivayetinde) ‘atlar ve silahlar için’ dedi.