2990. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ بْنُ عَبْدِ الْوَاحِدِ الْقُرَشِيُّ، قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ - يَعْنِي ابْنَ عِيسَى - كُنَّا نَقُولُ إِنَّهُ مِنَ الأَبْدَالِ قَبْلَ أَنْ نَسْمَعَ أَنَّ الأَبْدَالَ مِنَ الْمَوَالِي قَالَ حَدَّثَنِي الدَّخِيلُ بْنُ إِيَاسِ بْنِ نُوحِ بْنِ مُجَّاعَةَ عَنْ هِلاَلِ بْنِ سِرَاجِ بْنِ مُجَّاعَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ مُجَّاعَةَ أَنَّهُ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَطْلُبُ دِيَةَ أَخِيهِ قَتَلَتْهُ بَنُو سَدُوسٍ مِنْ بَنِي ذُهْلٍ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَوْ كُنْتُ جَاعِلاً لِمُشْرِكٍ دِيَةً جَعَلْتُ لأَخِيكَ وَلَكِنْ سَأُعْطِيكَ مِنْهُ عُقْبَى " . فَكَتَبَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِمِائَةٍ مِنَ الإِبِلِ مِنْ أَوَّلِ خُمُسٍ يَخْرُجُ مِنْ مُشْرِكِي بَنِي ذُهْلٍ فَأَخَذَ طَائِفَةً مِنْهَا وَأَسْلَمَتْ بَنُو ذُهْلٍ فَطَلَبَهَا بَعْدُ مُجَّاعَةُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ وَأَتَاهُ بِكِتَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَكَتَبَ لَهُ أَبُو بَكْرٍ بِاثْنَىْ عَشَرَ أَلْفَ صَاعٍ مِنْ صَدَقَةِ الْيَمَامَةِ أَرْبَعَةِ آلاَفٍ بُرًّا وَأَرْبَعَةِ آلاَفٍ شَعِيرًا وَأَرْبَعَةِ آلاَفٍ تَمْرًا وَكَانَ فِي كِتَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لِمُجَّاعَةَ " بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ هَذَا كِتَابٌ مِنْ مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ لِمُجَّاعَةَ بْنِ مُرَارَةَ مِنْ بَنِي سُلْمَى إِنِّي أَعْطَيْتُهُ مِائَةً مِنَ الإِبِلِ مِنْ أَوَّلِ خُمُسٍ يَخْرُجُ مِنْ مُشْرِكِي بَنِي ذُهْلٍ عُقْبَةً مِنْ أَخِيهِ " .
Muhammed b. Îsâ bize haber verdi; (o şöyle demiştir): Anbese b. Abdülvâhid el-Kureşî bize haber verdi. Ebû Ca’fer –yani İbn Îsâ– şöyle dedi: ‘Biz, ebdâlların (Allah dostlarının) mevâlîden (âzatlı kölelerden) olduğunu duymadan önce, onun (Anbese’nin) ebdâllardan olduğunu söylerdik.’ (Anbese) dedi ki: Dahîl b. İyâs b. Nûh b. Müccâa bana; o, Hilâl b. Sirâc b. Müccâa’dan; o, babasından; o da dedesi Müccâa’dan (naklen) haber verdi ki: Müccâa, Benî Zühl’ün kollarından biri olan Benî Sedûs kabilesi tarafından öldürülen kardeşinin diyetini istemek üzere Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem’e gelmişti. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Eğer bir müşrik için diyet verecek olsaydım, senin kardeşin için verirdim; ancak ben sana onun karşılığında bir bedel (veya onun yerine geçecek bir şey) vereceğim.” Nihayet Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem onun için, Benî Zühl müşriklerinden çıkacak olan ilk humustan (devlet payından) yüz deve verilmesini yazdı. Müccâa bunlardan bir kısmını teslim aldı. Daha sonra Benî Zühl kabilesi Müslüman oldu (ve kalan develer alınamadı). Bunun üzerine Müccâa, daha sonra Hz. Ebû Bekir’e gelip bunu talep etti ve ona Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem’in mektubunu getirdi. Hz. Ebû Bekir de ona Yemâme zekâtından (sadakasından) dört bini buğday, dört bini arpa ve dört bini hurma olmak üzere on iki bin sâ (ölçek) verilmesini yazdı. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem’in Müccâa için yazdığı mektupta (şunlar yazılıydı): “Rahmân ve Rahîm olan Allah’ın adıyla. Bu, Peygamber Muhammed’den, Benî Sülmâ’dan Müccâa b. Murâra’ya (yazılmış) bir mektuptur. Ben ona, kardeşinin diyeti yerine, Benî Zühl müşriklerinden çıkacak olan ilk humustan yüz deve verdim.”