3040. Hadis
حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ هَانِئٍ أَبُو نُعَيْمٍ النَّخَعِيُّ، أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُهَاجِرٍ، عَنْ زِيَادِ بْنِ حُدَيْرٍ، قَالَ قَالَ عَلِيٌّ لَئِنْ بَقِيتُ لِنَصَارَى بَنِي تَغْلِبَ لأَقْتُلَنَّ الْمُقَاتِلَةَ وَلأَسْبِيَنَّ الذُّرِّيَّةَ فَإِنِّي كَتَبْتُ الْكِتَابَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَلَى أَنْ لاَ يُنَصِّرُوا أَبْنَاءَهُمْ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا حَدِيثٌ مُنْكَرٌ بَلَغَنِي عَنْ أَحْمَدَ أَنَّهُ كَانَ يُنْكِرُ هَذَا الْحَدِيثَ إِنْكَارًا شَدِيدًا وَهُوَ عِنْدَ بَعْضِ النَّاسِ شِبْهُ الْمَتْرُوكِ وَأَنْكَرُوا هَذَا الْحَدِيثَ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هَانِئٍ قَالَ أَبُو عَلِيٍّ وَلَمْ يَقْرَأْهُ أَبُو دَاوُدَ فِي الْعَرْضَةِ الثَّانِيَةِ .
el-Abbâs b. Abdülazîm bize haber verdi; Abdurrahman b. Hânî Ebû Nuaym en-Nehaî bize haber verdi; Şerîk bize, İbrâhim b. Muhâcir’den; o da Ziyâd b. Hudeyr’den (naklen) haber verdi ki: Ali şöyle demiştir: “Eğer sağ kalırsam, Benî Tağlib Hıristiyanlarının savaşçılarını (erkeklerini) öldürecek ve çocuklarını esir alacağım. Çünkü ben, onlar ile Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem arasında, çocuklarını Hıristiyanlaştırmamaları şartıyla (yapılan) sulh metnini yazmıştım (onlar ise buna uymadılar).” Ebû Dâvûd dedi ki: Bu hadis münkerdir. Bana ulaştığına göre Ahmed (b. Hanbel) bu hadisi şiddetle reddederdi (münker sayardı). Bazılarına göre bu (hadis) metruk gibidir. (Ulema) bu hadisi (rivayet ettiği için) Abdurrahman b. Hânî’yi eleştirmişlerdir. Ebû Ali (er-Rahabî) dedi ki: Ebû Dâvûd, (Sünen’ini talebelerine) ikinci arzında (okuyuşunda) bu hadisi okumamıştır.