3110. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ تَمِيمِ بْنِ سَلَمَةَ، أَوْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ خَالِدٍ السُّلَمِيِّ، - رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ مَرَّةً عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ مَرَّةً عَنْ عُبَيْدٍ - قَالَ " مَوْتُ الْفَجْأَةِ أَخْذَةُ أَسَفٍ " .
Bize Müsedded anlattı; bize Yahyâ anlattı; Şu'be'den; Mansûr'dan; Temîm b. Seleme veya Sa'd b. Ubeyde'den; Ubeyd b. Hâlid es-Sülemî'den —ki o Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in ashabından biridir; (ravi) bazen Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'den naklen, bazen de Ubeyd'in kendi sözü olarak rivayet etti—; dedi ki: "Ansızın gelen ölüm, (insanı tövbe fırsatı vermeden) gazapla bir yakalayıştır."