3250. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُمَرَ، - رضى الله عنه - قَالَ سَمِعَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَحْوَ مَعْنَاهُ إِلَى " بِآبَائِكُمْ " . زَادَ قَالَ عُمَرُ فَوَاللَّهِ مَا حَلَفْتُ بِهَذَا ذَاكِرًا وَلاَ آثِرًا .
Bize Ahmed b. Hanbel anlattı; bize Abdurrezzâk anlattı; bize Ma'mer haber verdi; ez-Zührî'den; o Sâlim'den; o babasından (İbn Ömer'den); o da Ömer'den (r.a) [naklettiğine göre]; o şöyle demiştir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem beni (babam adına yemin ederken) işitti... (Ravi bir önceki hadisin "...babalarınız adına (yemin etmenizi Allah yasakladı)" kısmına kadar olan manasını nakletti). (Ömer devamla) şunu ekledi: "Vallahi, (bu yasağı duyduktan sonra) ne (yemin etmek maksadıyla) bizzat kendim ne de (başkasının benzer bir yeminini) naklederek bir daha o şekilde yemin etmedim."