3328. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ - عَنْ عَمْرٍو، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي عَمْرٍو - عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَجُلاً، لَزِمَ غَرِيمًا لَهُ بِعَشْرَةِ دَنَانِيرَ فَقَالَ وَاللَّهِ لاَ أُفَارِقُكَ حَتَّى تَقْضِيَنِي أَوْ تَأْتِيَنِي بِحَمِيلٍ فَتَحَمَّلَ بِهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَتَاهُ بِقَدْرِ مَا وَعَدَهُ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مِنْ أَيْنَ أَصَبْتَ هَذَا الذَّهَبَ " . قَالَ مِنْ مَعْدِنٍ . قَالَ " لاَ حَاجَةَ لَنَا فِيهَا وَلَيْسَ فِيهَا خَيْرٌ " . فَقَضَاهَا عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Bize Abdullah b. Mesleme el-Ka‘nebî anlattı; dedi ki: Bize Abdülazîz -yani İbn Muhammed- anlattı; Amr’dan -yani İbn Ebî Amr’dan-; İkrime’den; İbn Abbâs’tan; [nakledildiğine göre] dedi ki: “Bir adam, on dinar [alacağı sebebiyle] bir borçlusunun peşine takıldı ve ‘Vallahi, borcumu ödeyene veya bana bir hamîl (kefil) getirene kadar senden ayrılmayacağım’ dedi. Bunun üzerine Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ona [borca] kefil oldu. [Adam] vaat ettiği süre sonunda [parayı] getirdiğinde Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ona: ‘Bu altını nereden buldun?’ diye sordu. O da: ‘Bir madenden’ dedi. [Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem]: ‘Bizim buna ihtiyacımız yok ve onda hayır da yoktur’ buyurdu; bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem borcu onun yerine ödedi.”