3499. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَوْفٍ الطَّائِيُّ، حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ خَالِدٍ الْوَهْبِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ حُنَيْنٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ ابْتَعْتُ زَيْتًا فِي السُّوقِ فَلَمَّا اسْتَوْجَبْتُهُ لِنَفْسِي لَقِيَنِي رَجُلٌ فَأَعْطَانِي بِهِ رِبْحًا حَسَنًا فَأَرَدْتُ أَنْ أَضْرِبَ عَلَى يَدِهِ فَأَخَذَ رَجُلٌ مِنْ خَلْفِي بِذِرَاعِي فَالْتَفَتُّ فَإِذَا زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ فَقَالَ لاَ تَبِعْهُ حَيْثُ ابْتَعْتَهُ حَتَّى تَحُوزَهُ إِلَى رَحْلِكَ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى أَنْ تُبَاعَ السِّلَعُ حَيْثُ تُبْتَاعُ حَتَّى يَحُوزَهَا التُّجَّارُ إِلَى رِحَالِهِمْ .
Bize Muhammed b. Avf et-Tâî anlattı; bize Ahmed b. Hâlid el-Vehbî anlattı; bize Muhammed b. İshâq, Ebû’z-Zinâd’dan; o Ubeyd b. Huneyn’den; o da İbn Ömer’den naklettiğine göre şöyle demiştir: Çarşıdan zeytinyağı satın almıştım. Onu mülkiyetine alıp (kendime vacip kıldığımda) bir adam karşıma çıkıp bana (o yağa karşılık) güzel bir kâr teklif etti. Tam onunla el sıkışıp (anlaşmayı kesinleştirmek) istemiştim ki arkamdan biri kolumdan tuttu. Dönüp baktığımda Zeyd b. Sâbit’i gördüm. Dedi ki: “Onu aldığın yerde satma, kendi yükünün yanına (konakladığın yere) götürünceye kadar (bekle). Çünkü Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, tüccarlar mallarını kendi yüklerinin yanına götürmedikçe satın aldıkları yerde satmalarını yasaklamıştır.”