3518. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْجَارُ أَحَقُّ بِشُفْعَةِ جَارِهِ يُنْتَظَرُ بِهَا وَإِنْ كَانَ غَائِبًا إِذَا كَانَ طَرِيقُهُمَا وَاحِدًا " .
Bize Ahmed b. Hanbel anlattı; bize Huşeym anlattı; bize Abdülmelik, Atâ’dan; o da Câbir b. Abdullah’tan naklettiğine göre Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: “Komşu, (hissedarların) yolu bir olan mülkte, komşusunun (hissesi üzerindeki) şüf’a (ön alım) hakkına daha lâyıktır. Komşu (o sırada) orada olmasa bile gelmesi beklenir.”