3555. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ إِنَّمَا الْعُمْرَى الَّتِي أَجَازَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَقُولَ هِيَ لَكَ وَلِعَقِبِكَ . فَأَمَّا إِذَا قَالَ هِيَ لَكَ مَا عِشْتَ . فَإِنَّهَا تَرْجِعُ إِلَى صَاحِبِهَا .
Ahmed b. Hanbel anlattı; Abdurrezzâk anlattı; Ma'mer bildirdi; Zührî'den; Ebû Seleme'den; o da Câbir b. Abdullah'tan naklettiğine göre: Câbir b. Abdullah demiştir ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem Efendimizin (bağışçıya geri dönmeyecek şekilde) geçerli kıldığı umrâ; verenin "Bu senin ve neslinindir" demesiyle olur. Şayet "Bu, sağ olduğun sürece senindir" derse; o mal (sahibi öldüğünde) mülk sahibine geri döner (miras kalmaz).