3557. Hadis
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ حَبِيبٍ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي ثَابِتٍ - عَنْ حُمَيْدٍ الأَعْرَجِ، عَنْ طَارِقٍ الْمَكِّيِّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي امْرَأَةٍ مِنَ الأَنْصَارِ أَعْطَاهَا ابْنُهَا حَدِيقَةً مِنْ نَخْلٍ فَمَاتَتْ فَقَالَ ابْنُهَا إِنَّمَا أَعْطَيْتُهَا حَيَاتَهَا . وَلَهُ إِخْوَةٌ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " هِيَ لَهَا حَيَاتَهَا وَمَوْتَهَا " . قَالَ كُنْتُ تَصَدَّقْتُ بِهَا عَلَيْهَا . قَالَ " ذَلِكَ أَبْعَدُ لَكَ " .
Osman b. Ebî Şeybe anlattı; Muâviye b. Hişâm anlattı; Süfyân anlattı; Habîb -yani İbn Ebî Sâbit- bildirdi; Humeyd el-A'rec'den; Târık el-Mekkî'den; o da Câbir b. Abdullah'tan naklettiğine göre: Câbir b. Abdullah demiştir ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem Ensar'dan bir kadın hakkında şöyle hükmetti: Oğlu, o kadına bir hurma bahçesi vermişti. Kadın vefat edince oğlu: "Efendim, ben o bahçeyi sadece annem sağ olduğu sürece ona vermiştim." dedi. Ölen kadının ise başka oğulları da vardı. Bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem: "O bahçe, hayatında da vefatından sonra da annene aittir (dolayısıyla mirasçılarına kalmıştır)." buyurdu. Adam: "Ben onu ancak anneme sadaka olarak vermiştim." deyince Efendimiz: "Bu (iddian), bahçeyi geri almaktan seni daha da uzaklaştırmıştır." buyurdu.