3610. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ أَبُو مُصْعَبٍ الزُّهْرِيُّ، حَدَّثَنَا الدَّرَاوَرْدِيُّ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَضَى بِالْيَمِينِ مَعَ الشَّاهِدِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَزَادَنِي الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْمُؤَذِّنُ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ أَخْبَرَنِي الشَّافِعِيُّ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ قَالَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِسُهَيْلٍ فَقَالَ أَخْبَرَنِي رَبِيعَةُ - وَهُوَ عِنْدِي ثِقَةٌ - أَنِّي حَدَّثْتُهُ إِيَّاهُ وَلاَ أَحْفَظُهُ . قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ وَقَدْ كَانَ أَصَابَتْ سُهَيْلاً عِلَّةٌ أَذْهَبَتْ بَعْضَ عَقْلِهِ وَنَسِيَ بَعْضَ حَدِيثِهِ فَكَانَ سُهَيْلٌ بَعْدُ يُحَدِّثُهُ عَنْ رَبِيعَةَ عَنْهُ عَنْ أَبِيهِ .
Ahmed b. Ebî Bekr Ebû Mus'ab ez-Zührî anlattı; ed-Derâverdî bildirdi; Rebîa b. Ebî Abdurrahman'dan; Süheyl b. Ebî Sâlih'ten; babasından; Ebû Hüreyre radıyallâhu anhdan bildirdiğine göre: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem, bir şahit ile beraber yeminle hükmetti. Ebû Dâvud der ki: Müezzin er-Rebî' b. Süleyman bu hadiste bana şu ilaveyi yaptı: Şâfiî'nin Abdülaziz'den (ed-Derâverdî) bildirdiğine göre Abdülaziz şöyle demiştir: "Bunu Süheyl'e hatırlattım. Süheyl: 'Rebîa -ki o benim yanımda güvenilirdir- bu hadisi ona bizzat benim anlattığımı söyledi; lakin ben (geçirdiğim hastalık sebebiyle) bunu hatırlamıyorum.' dedi." Abdülaziz der ki: Süheyl bir rahatsızlığa yakalanmıştı; bu hastalık zihnini etkilemiş ve bazı hadislerini unutmasına yol açmıştı. Bundan dolayı Süheyl (bu hadisi hatırlamayınca artık) onu Rebîa aracılığıyla; "Rebîa'dan, o da benden, ben de babamdan..." diyerek rivayet eder olmuştu.