3625. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى أَبُو الأَصْبَغِ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِهَذَا الْحَدِيثِ وَبِإِسْنَادِهِ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ، مِنْ مُزَيْنَةَ مِمَّنْ كَانَ يَتَّبِعُ الْعِلْمَ وَيَعِيهِ يُحَدِّثُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَاهُ .
Abdülaziz b. Yahyâ Ebû'l-Asba' anlattı; Muhammed (yani İbn Seleme) bildirdi; Muhammed b. İshâk'tan; Zührî'den bu hadisi (öncekiyle) aynı isnadla nakletti. (Zührî) dedi ki: "Bana Müzeyne kabilesinden ilme meraklı ve onu iyi belleyen bir adam, Saîd b. el-Müseyyeb'e (bu hadisi) anlatırken bildirdi..." diyerek hadisi benzer manada nakletti.