3654. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ الطُّوسِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، قَالَ جَلَسَ أَبُو هُرَيْرَةَ إِلَى جَنْبِ حُجْرَةِ عَائِشَةَ - رضى الله عنها - وَهِيَ تُصَلِّي فَجَعَلَ يَقُولُ اسْمَعِي يَا رَبَّةَ الْحُجْرَةِ مَرَّتَيْنِ . فَلَمَّا قَضَتْ صَلاَتَهَا قَالَتْ أَلاَ تَعْجَبُ إِلَى هَذَا وَحَدِيثِهِ إِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيُحَدِّثُ الْحَدِيثَ لَوْ شَاءَ الْعَادُّ أَنْ يُحْصِيَهُ أَحْصَاهُ .
Muhammed b. Mansur et-Tûsî anlattı; Süfyân b. Uyeyne anlattı; Zührî'den; Urve'nin şöyle dediği bildirilmiştir: Ebû Hüreyre, Âişe radıyallâhu anhâın hücresinin (odasının) yan tarafına oturdu. Âişe o sırada namaz kılıyordu. Ebû Hüreyre: "Ey hücre sahibi! Dinle!" diyerek (hadis rivayet etmeye başladığını) iki kere söyledi. Âişe namazını bitirince (yanındakine): "Şu adama ve onun hadis anlatışına şaşmaz mısın? Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bir hadis anlattığı zaman, eğer bir kimse (onun kelimelerini) saymak istese mutlaka sayabilirdi (o kadar ağır ve tane tane konuşurdu)" dedi.