3657. Hadis
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئُ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي أَيُّوبَ - عَنْ بَكْرِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ مُسْلِمِ بْنِ يَسَارٍ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَفْتَى " . ح وَحَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ عَنْ بَكْرِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي نُعَيْمَةَ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ الطُّنْبُذِيِّ - رَضِيعِ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ مَرْوَانَ - قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أُفْتِيَ بِغَيْرِ عِلْمٍ كَانَ إِثْمُهُ عَلَى مَنْ أَفْتَاهُ " . زَادَ سُلَيْمَانُ الْمَهْرِيُّ فِي حَدِيثِهِ " وَمَنْ أَشَارَ عَلَى أَخِيهِ بِأَمْرٍ يَعْلَمُ أَنَّ الرُّشْدَ فِي غَيْرِهِ فَقَدْ خَانَهُ " . وَهَذَا لَفْظُ سُلَيْمَانَ .
Hasan b. Ali anlattı; Ebû Abdurrahman el-Mukri anlattı; Saîd (yani İbn Ebû Eyyûb) anlattı; Bekr b. Amr'dan; Müslim b. Yesâr Ebû Osman'dan; Ebû Hüreyre'den bildirdiğine göre Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem (şöyle) buyurmuştur: "Kime..." (H) Süleyman b. Dâvûd anlattı; İbn Vehb bildirdi; Yahyâ b. Eyyûb bana anlattı; Bekr b. Amr'dan; Amr b. Ebû Nuayme'den; (Abdülmelik b. Mervân'ın süt kardeşi olan) Ebû Osman et-Tunbezî'den; Ebû Hüreyre'den işittiğine göre Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: "Kime bilgisizce (bir delile dayanmadan) fetva verilirse, bunun günahı ona o fetvayı verene aittir." Süleyman el-Mehrî kendi rivayetine şu (lafzı da) ekledi: "Kim, kardeşine doğrunun başka bir şeyde olduğunu bildiği halde bir iş (yol) gösterirse, (mutlaka) ona ihanet etmiş olur." Bu (son kısımdaki) lafızlar Süleyman'a aittir.