3890. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ، قَالَ قَالَ أَنَسٌ - يَعْنِي - لِثَابِتٍ أَلاَ أَرْقِيكَ بِرُقْيَةِ رَسُولِ اللَّهِ قَالَ بَلَى . قَالَ فَقَالَ " اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ مُذْهِبَ الْبَاسِ اشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لاَ شَافِيَ إِلاَّ أَنْتَ اشْفِهِ شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا " .
Müsedded, Abdülvâris'ten; o Abdülaziz b. Suhayb'dan nakletti: [Abdülaziz] şöyle dedi: Enes, Sâbit'e: "Seni Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in efsunuyla [rukyesiyle] tedavi edeyim [okuyayım] mi?" dedi. [Sâbit]: "Evet" cevabını verdi. Bunun üzerine [Enes] şöyle dedi: "Ey insanların Rabbi olan Allah'ım! Hastalığı [be's] gider, şifa ver. Sen şifa verensin; Senden başka şifa veren yoktur. Ona [hastaya] hiçbir hastalık bırakmayan bir şifa ver!"