3957. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُ أَبُو مَذْكُورٍ أَعْتَقَ غُلاَمًا لَهُ يُقَالُ لَهُ يَعْقُوبُ عَنْ دُبُرٍ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ غَيْرُهُ فَدَعَا بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَنْ يَشْتَرِيهِ " . فَاشْتَرَاهُ نُعَيْمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ النَّحَّامِ بِثَمَانِمِائَةِ دِرْهَمٍ فَدَفَعَهَا إِلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " إِذَا كَانَ أَحَدُكُمْ فَقِيرًا فَلْيَبْدَأْ بِنَفْسِهِ فَإِنْ كَانَ فِيهَا فَضْلٌ فَعَلَى عِيَالِهِ فَإِنْ كَانَ فِيهَا فَضْلٌ فَعَلَى ذِي قَرَابَتِهِ " . أَوْ قَالَ " عَلَى ذِي رَحِمِهِ فَإِنْ كَانَ فَضْلاً فَهَا هُنَا وَهَا هُنَا " .
Bize Ahmed b. Hanbel anlattı; bize İsmâîl b. İbrâhîm anlattı; bize Eyyûb anlattı; Ebü't-Zübeyr'den; Câbir'den; Ensâr'dan Ebû Mezkûr denilen bir adam, Ya'kūb denilen kölesini müdebber (kendisinin ölümünden sonra azat olmak üzere) kılmıştı ve ondan başka da malı yoktu. Bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem onu çağırdı ve: “Bunu kim satın alır?” buyurdu. Onu Nuaym b. Abdullah b. en-Nahhâm sekiz yüz dirheme satın aldı. [Efendimiz] parayı ona (sahibine) verdi, sonra da şöyle buyurdu: “Sizden biriniz fakir olduğunda önce kendinden başlasın; şayet artarsa ailesine, şayet yine artarsa akrabalarına (zî karabetihi) -veya yakınlarına (zî rahimihi) dedi- harcasın; şayet [yine] artarsa şuraya ve buraya [harcasın].” “Ebû Mezkûr kölesini müdebber kılmıştı lakin başka malı yoktu. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem: Bunu kim satın alır? buyurdu. Satılan kölenin parasını sahibine verip: Fakirsen önce kendine, sonra ailene, sonra akrabalarına harca buyurdu.”