4277. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، سَلاَّمُ بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ يِسَافٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ زَيْدٍ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ فِتْنَةً فَعَظَّمَ أَمْرَهَا فَقُلْنَا أَوْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ لَئِنْ أَدْرَكَتْنَا هَذِهِ لَتُهْلِكَنَّا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَلاَّ إِنَّ بِحَسْبِكُمُ الْقَتْلُ " . قَالَ سَعِيدٌ فَرَأَيْتُ إِخْوَانِي قُتِلُوا .
Bize Müsedded anlattı; bize Ebu'l-Ahvas Sellâm b. Süleym anlattı; Mansur'dan; Hilâl b. Yisâf'tan; Said b. Zeyd'den [nakledildiğine göre] o şöyle demiştir: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in yanındaydık. Bir fitne zikretti ve onun durumunu (tehlikesini) büyüttü. Biz —veya onlar—: ‘Ey Allah'ın Resûlü! Eğer bu bize erişirse muhakkak bizi helak eder,’ dedik. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem: ‘Hayır! (Öyle değil). Size (kurtuluş/şehadet için) öldürülmek yeter,’ buyurdu. Said dedi ki: Ben kardeşlerimin öldürüldüklerini gördüm.