4359. Hadis
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، حَدَّثَنَا أَسْبَاطُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ زَعَمَ السُّدِّيُّ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ سَعْدٍ، قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ فَتْحِ مَكَّةَ اخْتَبَأَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِي سَرْحٍ عِنْدَ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ فَجَاءَ بِهِ حَتَّى أَوْقَفَهُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَايِعْ عَبْدَ اللَّهِ . فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَنَظَرَ إِلَيْهِ ثَلاَثًا كُلُّ ذَلِكَ يَأْبَى فَبَايَعَهُ بَعْدَ ثَلاَثٍ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ " أَمَا كَانَ فِيكُمْ رَجُلٌ رَشِيدٌ يَقُومُ إِلَى هَذَا حَيْثُ رَآنِي كَفَفْتُ يَدِي عَنْ بَيْعَتِهِ فَيَقْتُلَهُ " . فَقَالُوا مَا نَدْرِي يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا فِي نَفْسِكَ أَلاَّ أَوْمَأْتَ إِلَيْنَا بِعَيْنِكَ قَالَ " إِنَّهُ لاَ يَنْبَغِي لِنَبِيٍّ أَنْ تَكُونَ لَهُ خَائِنَةُ الأَعْيُنِ " .
Bize Osman b. Ebî Şeybe anlattı; dedi ki: Bize Ahmed b. el-Mufaddal anlattı; dedi ki: Bize Esbât b. Nasr anlattı; dedi ki: Süddî, Mus’ab b. Sa’d’dan; Sa’d’dan [naklettiğini] iddia ederek dedi ki: Mekke’nin fethi günü olunca, Abdullah b. Sa’d b. Ebî Serh, Osman b. Affân’ın yanında gizlendi. [Osman] onu getirdi, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in önünde durdurdu ve dedi ki: "Ey Allah’ın Resûlü! Abdullah’a biat et." [Nebi] başını kaldırdı, ona üç kere baktı ve her defasında [biat etmeyi] reddetti. Üç [defa]dan sonra ona biat etti. Sonra ashabına döndü ve dedi ki: "İçinizde, benim biat etmekten elimi çektiğimi gördüğü zaman bu adama kalkıp onu öldürecek aklı başında bir adam yok muydu?" Dediler ki: "Ey Allah’ın Resûlü! İçinde ne olduğunu bilmiyoruz. Bize gözünle işaret etseydin ya!" Buyurdu ki: "Bir nebiye, gözlerinin hain olması [işaretle adam öldürtmesi] yakışmaz."