Hudûd (Cezalar) Kitabı

Ebu Davud · Sünen-i Ebu Davud (Standart Arapça Metin) · Türkçe çeviri

4361. Hadis

حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مُوسَى الْخُتَّلِيُّ، أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ الْمَدَنِيُّ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ عُثْمَانَ الشَّحَّامِ، عَنْ عِكْرِمَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ، أَنَّ أَعْمَى، كَانَتْ لَهُ أُمُّ وَلَدٍ تَشْتُمُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَتَقَعُ فِيهِ فَيَنْهَاهَا فَلاَ تَنْتَهِي وَيَزْجُرُهَا فَلاَ تَنْزَجِرُ - قَالَ - فَلَمَّا كَانَتْ ذَاتَ لَيْلَةٍ جَعَلَتْ تَقَعُ فِي النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَتَشْتِمُهُ فَأَخَذَ الْمِغْوَلَ فَوَضَعَهُ فِي بَطْنِهَا وَاتَّكَأَ عَلَيْهَا فَقَتَلَهَا فَوَقَعَ بَيْنَ رِجْلَيْهَا طِفْلٌ فَلَطَخَتْ مَا هُنَاكَ بِالدَّمِ فَلَمَّا أَصْبَحَ ذُكِرَ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَمَعَ النَّاسَ فَقَالَ ‏"‏ أَنْشُدُ اللَّهَ رَجُلاً فَعَلَ مَا فَعَلَ لِي عَلَيْهِ حَقٌّ إِلاَّ قَامَ ‏"‏ ‏.‏ فَقَامَ الأَعْمَى يَتَخَطَّى النَّاسَ وَهُوَ يَتَزَلْزَلُ حَتَّى قَعَدَ بَيْنَ يَدَىِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا صَاحِبُهَا كَانَتْ تَشْتِمُكَ وَتَقَعُ فِيكَ فَأَنْهَاهَا فَلاَ تَنْتَهِي وَأَزْجُرُهَا فَلاَ تَنْزَجِرُ وَلِي مِنْهَا ابْنَانِ مِثْلُ اللُّؤْلُؤَتَيْنِ وَكَانَتْ بِي رَفِيقَةً فَلَمَّا كَانَتِ الْبَارِحَةَ جَعَلَتْ تَشْتِمُكَ وَتَقَعُ فِيكَ فَأَخَذْتُ الْمِغْوَلَ فَوَضَعْتُهُ فِي بَطْنِهَا وَاتَّكَأْتُ عَلَيْهَا حَتَّى قَتَلْتُهَا ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَلاَ اشْهَدُوا أَنَّ دَمَهَا هَدَرٌ ‏"‏ ‏.‏

Bize Abbâd b. Mûsâ el-Huttelî anlattı; bize İsmâîl b. Ca’fer el-Medenî haber verdi; İsrâîl’den; Osmân eş-Şahhâm’dan; İkrime’den; dedi ki: Bize İbn Abbâs anlattı [ki]: Ama bir adamın, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’e söven ve onun hakkında ileri geri konuşan bir ümm-ü veledi (efendisinden çocuk doğuran cariyesi) vardı. [Adam] onu nehyeder, [kadın] vazgeçmezdi; onu azarlar, [kadın] aldırış etmezdi. -[Ravi] dedi ki:- Bir gece olunca, [kadın yine] Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem hakkında ileri geri konuşmaya ve ona sövmeye başladı. Bunun üzerine [adam] hançeri aldı, onu [kadının] karnına koydu ve üzerine yüklendi; nihayet onu öldürdü. Bacaklarının arasına bir çocuk düştü ve orayı kana buladı. Sabah olunca bu durum Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e zikredildi. [Nebi] insanları topladı ve buyurdu ki: "Bu işi yapan adama Allah adına ant veriyorum; eğer üzerimde hakkı varsa ayağa kalksın." Bunun üzerine ama [adam], titreyerek insanların omuzları üzerinden atlayıp geldi ve Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in önünde oturdu. Dedi ki: "Ey Allah’ın Resûlü! Onun sahibi benim. Sana söver ve hakkında ileri geri konuşurdu. Onu nehyederdim, vazgeçmezdi; azarlardım, aldırış etmezdi. Benim ondan iki tane inci gibi oğlum var ve o bana karşı yumuşak huylu idi. Fakat dün gece sana sövmeye ve hakkında ileri geri konuşmaya başlayınca hançeri aldım, karnına koydum ve üzerine yüklendim; nihayet onu öldürdüm." Bunun üzerine Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Şahit olun ki onun kanı hederdir."