4363. Hadis
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ يُونُسَ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ح وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، وَنُصَيْرُ بْنُ الْفَرَجِ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ زُرَيْعٍ، عَنْ يُونُسَ بْنِ عُبَيْدٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُطَرِّفٍ، عَنْ أَبِي بَرْزَةَ، قَالَ كُنْتُ عِنْدَ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَتَغَيَّظَ عَلَى رَجُلٍ فَاشْتَدَّ عَلَيْهِ فَقُلْتُ تَأْذَنُ لِي يَا خَلِيفَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَضْرِبُ عُنُقَهُ قَالَ فَأَذْهَبَتْ كَلِمَتِي غَضَبَهُ فَقَامَ فَدَخَلَ فَأَرْسَلَ إِلَىَّ فَقَالَ مَا الَّذِي قُلْتَ آنِفًا قُلْتُ ائْذَنْ لِي أَضْرِبْ عُنُقَهُ . قَالَ أَكُنْتَ فَاعِلاً لَوْ أَمَرْتُكَ قُلْتُ نَعَمْ . قَالَ لاَ وَاللَّهِ مَا كَانَتْ لِبَشَرٍ بَعْدَ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا لَفْظُ يَزِيدَ قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ أَىْ لَمْ يَكُنْ لأَبِي بَكْرٍ أَنْ يَقْتُلَ رَجُلاً إِلاَّ بِإِحْدَى الثَّلاَثِ الَّتِي قَالَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كُفْرٌ بَعْدَ إِيمَانٍ أَوْ زِنًا بَعْدَ إِحْصَانٍ أَوْ قَتْلُ نَفْسٍ بِغَيْرِ نَفْسٍ وَكَانَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَقْتُلَ .
Bize Mûsâ b. İsmâîl anlattı; bize Hammâd anlattı; Yûnus’tan; Humeyd b. Hilâl’den; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den [naklen]. (H) Ve bize Hârûn b. Abdullâh ve Nusayr b. el-Ferec anlattı; dediler ki: Bize Ebû Usâme anlattı; Yezîd b. Zurey’den; Yûnus b. Ubeyd’den; Humeyd b. Hilâl’den; Abdullâh b. Mutarrif’ten; Ebû Berze’den; dedi ki: Ebû Bekir radıyallahu anh’in yanındaydım. Bir adama öfkelendi ve ona sert davrandı. Dedim ki: "Ey Allah’ın Resûlü'nün Halifesi! İzin verir misin, boynunu vurayım?" -[Ravi] dedi ki:- Sözüm onun öfkesini giderdi. Kalktı, içeri girdi; sonra bana haber gönderip [beni çağırttı] ve dedi ki: "Az önce ne dedin?" Dedim ki: "İzin ver, boynunu vurayım." Dedi ki: "Sana emretseydim bunu yapar mıydın?" Dedim ki: "Evet." Dedi ki: "Hayır, vallahi! Muhammed sallallâhu aleyhi ve sellem’den sonra hiç kimse için bu [yetki] yoktur." Ebû Dâvûd dedi ki: Bu, Yezîd’in lafzıdır. Ahmed b. Hanbel dedi ki: Yani, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in söylediği üç şey dışında Ebû Bekir’in bir adamı öldürme [hakkı] yoktur: İmandan sonra küfür, evlendikten sonra zina veya cana karşılık olmadan can [öldürmek]. Ancak Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in öldürme [hakkı] vardı.