4404. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عُمَيْرٍ، حَدَّثَنِي عَطِيَّةُ الْقُرَظِيُّ، قَالَ كُنْتُ مِنْ سَبْىِ بَنِي قُرَيْظَةَ فَكَانُوا يَنْظُرُونَ فَمَنْ أَنْبَتَ الشَّعْرَ قُتِلَ وَمَنْ لَمْ يُنْبِتْ لَمْ يُقْتَلْ فَكُنْتُ فِيمَنْ لَمْ يُنْبِتْ .
Bize Muhammed b. Kesîr anlattı; bize Süfyân haber verdi; bize Abdülmelik b. Umeyr haber verdi; bana Atiyye el-Kurazî anlattı; dedi ki: Ben Benî Kurayza esirleri arasındaydım. (Müslümanlar) bakıyorlardı; kimin (etek) kılı bitmişse öldürülüyor, kimin bitmemişse öldürülmüyordu. Ben kılı bitmemiş olanlar arasındaydım.