Hudûd (Cezalar) Kitabı

Ebu Davud · Sünen-i Ebu Davud (Standart Arapça Metin) · Türkçe çeviri

4475. Hadis

حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، بِهَذَا الْحَدِيثِ لَمْ يَذْكُرْ عَائِشَةَ قَالَ فَأَمَرَ بِرَجُلَيْنِ وَامْرَأَةٍ مِمَّنْ تَكَلَّمَ بِالْفَاحِشَةِ حَسَّانَ بْنِ ثَابِتٍ وَمِسْطَحِ بْنِ أُثَاثَةَ ‏.‏ قَالَ النُّفَيْلِيُّ وَيَقُولُونَ الْمَرْأَةُ حَمْنَةُ بِنْتُ جَحْشٍ ‏.‏

Bize Nüfeylî anlattı; bize Muhammed b. Seleme anlattı; Muhammed b. İshâk'tan (nakletti). (Ravi) bu hadisi (nakletti fakat senedinde) Âişe'yi zikretmedi. Dedi ki: (Peygamber), o çirkin sözü (iftirayı) konuşanlardan iki erkek ve bir kadın hakkında (ceza) emretti; (bunlar) Hassân b. Sâbit ve Mistah b. Üsâse idi. Nüfeylî dedi ki: (Raviler) kadının Hamne bint Cahş olduğunu söylüyorlar.