4602. Hadis
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ سُمَيَّةَ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها أَنَّهُ اعْتَلَّ بَعِيرٌ لِصَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَىٍّ وَعِنْدَ زَيْنَبَ فَضْلُ ظَهْرٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِزَيْنَبَ " أَعْطِيهَا بَعِيرًا " . فَقَالَتْ أَنَا أُعْطِي تِلْكَ الْيَهُودِيَّةَ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَهَجَرَهَا ذَا الْحِجَّةَ وَالْمُحَرَّمَ وَبَعْضَ صَفَرٍ .
Bize Musa b. İsmail anlattı; bize Hammâd anlattı; Sâbit el-Bünânî'den, (o) Sümeyye'den, (o) Âişe (radıyallahu anhâ)'dan. Safiyye bint Huyey'in bir devesi hastalandı. Zeyneb'in yanında ise fazladan bir binek vardı. Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) Zeyneb'e: "Ona bir deve ver" buyurdu. (Zeyneb): "Ben şu Yahudi (kadın)a mı vereceğim?" dedi. Bunun üzerine Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) öfkelendi ve Zilhicce, Muharrem ve Safer (ayının) bir kısmında onu terk etti.