4738. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي سُرَيْجٍ الرَّازِيُّ، وَعَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُسْلِمٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ مُسْلِمٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم : " إِذَا تَكَلَّمَ اللَّهُ بِالْوَحْىِ سَمِعَ أَهْلُ السَّمَاءِ لِلسَّمَاءِ صَلْصَلَةً كَجَرِّ السِّلْسِلَةِ عَلَى الصَّفَا فَيُصْعَقُونَ، فَلاَ يَزَالُونَ كَذَلِكَ حَتَّى يَأْتِيَهُمْ جِبْرِيلُ حَتَّى إِذَا جَاءَهُمْ جِبْرِيلُ فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ " . قَالَ : " فَيَقُولُونَ : يَا جِبْرِيلُ مَاذَا قَالَ رَبُّكَ فَيَقُولُ : الْحَقَّ فَيَقُولُونَ : الْحَقَّ الْحَقَّ " .
Bize Ahmed b. Ebî Süreyc er-Râzî, Alî b. el-Hüseyin b. İbrâhîm ve Alî b. Müslim anlattılar. Dediler ki: Bize Ebû Muâviye anlattı; bize A'meş anlattı; Müslim'den, (o) Mesrûk'tan, (o) Abdullah'tan. Dedi ki: Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: 'Allah vahyi konuştuğu zaman, gök ehli (melekler), düz kaya üzerinde (çekilen) zincirin sesi gibi gök için (çıkan) bir çınlama (sesi) işitirler ve (korkudan) bayılırlar (veya çarpılırlar). Cebrail kendilerine gelinceye kadar bu halde kalırlar. Cebrail onlara geldiğinde kalplerinden korku giderilir. (Melekler): "Ey Cebrail! Rabbin ne buyurdu?" derler. O da: "Hakkı (buyurdu)" der. Bunun üzerine onlar da: "Hakkı, hakkı (buyurdu)" derler.'