Sünnet Kitabı

Ebu Davud · Sünen-i Ebu Davud (Standart Arapça Metin) · Türkçe çeviri

4744. Hadis

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏:‏ ‏"‏ لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ الْجَنَّةَ قَالَ لِجِبْرِيلَ ‏:‏ اذْهَبْ فَانْظُرْ إِلَيْهَا ‏.‏ فَذَهَبَ فَنَظَرَ إِلَيْهَا ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ ‏:‏ أَىْ رَبِّ وَعِزَّتِكَ لاَ يَسْمَعُ بِهَا أَحَدٌ إِلاَّ دَخَلَهَا ثُمَّ حَفَّهَا بِالْمَكَارِهِ ثُمَّ قَالَ ‏:‏ يَا جِبْرِيلُ اذْهَبْ فَانْظُرْ إِلَيْهَا فَذَهَبَ فَنَظَرَ إِلَيْهَا ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ ‏:‏ أَىْ رَبِّ وَعِزَّتِكَ لَقَدْ خَشِيتُ أَنْ لاَ يَدْخُلَهَا أَحَدٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ‏:‏ ‏"‏ فَلَمَّا خَلَقَ اللَّهُ النَّارَ قَالَ ‏:‏ يَا جِبْرِيلُ اذْهَبْ فَانْظُرْ إِلَيْهَا ‏.‏ فَذَهَبَ فَنَظَرَ إِلَيْهَا ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ ‏:‏ أَىْ رَبِّ وَعِزَّتِكَ لاَ يَسْمَعُ بِهَا أَحَدٌ فَيَدْخُلُهَا فَحَفَّهَا بِالشَّهَوَاتِ ثُمَّ قَالَ ‏:‏ يَا جِبْرِيلُ اذْهَبْ فَانْظُرْ إِلَيْهَا ‏.‏ فَذَهَبَ فَنَظَرَ إِلَيْهَا ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ ‏:‏ أَىْ رَبِّ وَعِزَّتِكَ لَقَدْ خَشِيتُ أَنْ لاَ يَبْقَى أَحَدٌ إِلاَّ دَخَلَهَا ‏"‏ ‏.‏

Bize Mûsâ b. İsmâîl anlattı; bize Hammâd anlattı; Muhammed b. Amr'dan, (o) Ebû Seleme'den, (o) Ebû Hureyre'den. (Nakledildiğine göre) Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: 'Allah Cennet'i yarattığı zaman Cebrail'e: "Git ve ona bak!" buyurdu. O da gidip ona baktı. Sonra gelip: "Ey Rabbim! İzzetine andolsun ki, onu duyup da ona girmeyen (ona girmek istemeyen) hiç kimse kalmaz" dedi. Sonra (Allah) onun (Cennetin) etrafını zorluklarla (hoşa gitmeyen şeylerle) kuşattı. Sonra: "Ey Cebrail! Git ve ona (tekrar) bak!" buyurdu. O da gidip ona baktı. Sonra gelip: "Ey Rabbim! İzzetine andolsun ki, ona hiç kimsenin giremeyeceğinden korktum" dedi.' (Resûlullah) buyurdu ki: 'Allah Ateş'i (Cehennemi) yarattığı zaman: "Ey Cebrail! Git ve ona bak!" buyurdu. O da gidip ona baktı. Sonra gelip: "Ey Rabbim! İzzetine andolsun ki, onu duyup da ona giren (girmek isteyen) olmaz" dedi. (Allah) onun etrafını şehvetlerle (nefsin hoşuna giden şeylerle) kuşattı. Sonra: "Ey Cebrail! Git ve ona (tekrar) bak!" buyurdu. O da gidip ona baktı. Sonra gelip: "Ey Rabbim! İzzetine andolsun ki, tek bir kişi kalmayıp herkesin ona gireceğinden korktum" dedi.'