4785. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها أَنَّهَا قَالَتْ مَا خُيِّرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي أَمْرَيْنِ إِلاَّ اخْتَارَ أَيْسَرَهُمَا مَا لَمْ يَكُنْ إِثْمًا فَإِنْ كَانَ إِثْمًا كَانَ أَبْعَدَ النَّاسِ مِنْهُ وَمَا انْتَقَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِنَفْسِهِ إِلاَّ أَنْ تُنْتَهَكَ حُرْمَةُ اللَّهِ تَعَالَى فَيَنْتَقِمَ لِلَّهِ بِهَا .
Bize Abdullah b. Mesleme, Mâlik'ten, o İbn Şihâb'dan, o Urve b. Zübeyr'den, o da Âişe radıyallahu anhâ'dan nakletti. Dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem iki iş arasında serbest bırakıldığında, günah olmadığı sürece mutlaka en kolay olanını seçerdi. Eğer günah ise, insanların ondan en uzak duranı olurdu. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem kendi nefsi için intikam almazdı. Ancak Allah Teâlâ'nın haram kıldığı şeyler çiğnenirse, o zaman Allah için intikam alırdı.