4808. Hadis
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ، وَأَبُو بَكْرٍ ابْنَا أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّازُ قَالُوا حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ عَنِ الْبَدَاوَةِ، فَقَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَبْدُو إِلَى هَذِهِ التِّلاَعِ وَإِنَّهُ أَرَادَ الْبَدَاوَةَ مَرَّةً فَأَرْسَلَ إِلَىَّ نَاقَةً مُحَرَّمَةً مِنْ إِبِلِ الصَّدَقَةِ فَقَالَ لِي " يَا عَائِشَةُ ارْفُقِي فَإِنَّ الرِّفْقَ لَمْ يَكُنْ فِي شَىْءٍ قَطُّ إِلاَّ زَانَهُ وَلاَ نُزِعَ مِنْ شَىْءٍ قَطُّ إِلاَّ شَانَهُ " . قَالَ ابْنُ الصَّبَّاحِ فِي حَدِيثِهِ مُحَرَّمَةٌ يَعْنِي لَمْ تُرْكَبْ .
Bize Osman ve Ebu Bekir —Ebû Şeybe'nin oğulları— ve Muhammed b. Sabbâh el-Bezzâz anlattılar. Dediler ki: Bize Şerîk, Mikdâm b. Şüreyh'ten, o babasından nakletti. (Babası) dedi ki: Âişe'ye bedeviliği (çöle çıkıp kalmayı) sordum. Dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şu tepelere çıkardı. Bir keresinde (yine) çöle çıkmak istedi ve bana sadaka develerinden binilmemiş bir deve gönderdi. Bana: "Ey Âişe! Yumuşak davran. Çünkü rıfk bir şeyde bulunursa mutlaka onu süsler. Bir şeyden de çekilip alınırsa mutlaka onu kusurlu kılar" buyurdu. İbnü's-Sabbâh hadisinde dedi ki: "Muharreme"; yani (sırtına) binilmemiş (deve) demektir.