4898. Hadis
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي ح، وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ، - الْمَعْنَى وَاحِدٌ - قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ، قَالَ كُنْتُ أَسْأَلُ عَنْ الاِنْتِصَارِ، { وَلَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُولَئِكَ مَا عَلَيْهِمْ مِنْ سَبِيلٍ } فَحَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ زَيْدِ بْنِ جُدْعَانَ عَنْ أُمِّ مُحَمَّدٍ امْرَأَةِ أَبِيهِ قَالَ ابْنُ عَوْنٍ وَزَعَمُوا أَنَّهَا كَانَتْ تَدْخُلُ عَلَى أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ قَالَتْ قَالَتْ أُمُّ الْمُؤْمِنِينَ دَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَعِنْدَنَا زَيْنَبُ بِنْتُ جَحْشٍ فَجَعَلَ يَصْنَعُ شَيْئًا بِيَدِهِ فَقُلْتُ بِيَدِهِ حَتَّى فَطَنْتُهُ لَهَا فَأَمْسَكَ وَأَقْبَلَتْ زَيْنَبُ تَقْحَمُ لِعَائِشَةَ رضى الله عنها فَنَهَاهَا فَأَبَتْ أَنْ تَنْتَهِيَ فَقَالَ لِعَائِشَةَ " سُبِّيهَا " فَسَبَّتْهَا فَغَلَبَتْهَا فَانْطَلَقَتْ زَيْنَبُ إِلَى عَلِيٍّ رضى الله عنه فَقَالَتْ إِنَّ عَائِشَةَ رضى الله عنها وَقَعَتْ بِكُمْ وَفَعَلَتْ . فَجَاءَتْ فَاطِمَةُ فَقَالَ لَهَا " إِنَّهَا حِبَّةُ أَبِيكِ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ " . فَانْصَرَفَتْ فَقَالَتْ لَهُمْ إِنِّي قُلْتُ لَهُ كَذَا وَكَذَا فَقَالَ لِي كَذَا وَكَذَا . قَالَ وَجَاءَ عَلِيٌّ رضى الله عنه إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَكَلَّمَهُ فِي ذَلِكَ .
Bize Ubeydullah b. Muaz anlattı, dedi ki: Bana babam anlattı. (H) Bize Ubeydullah b. Ömer b. Meysere anlattı. Bize Muaz b. Muaz anlattı —hadisin manası birdir—. Dedi ki: Bize İbn Avn anlattı. Dedi ki: (Ayet-i kerimedeki) "intikam alma" ("Zulme uğradıktan sonra hakkını alan kimselere gelince, işte onların aleyhine bir yol yoktur." - Şura 42) hakkında soru soruyordum. Bunun üzerine bana Ali b. Zeyd b. Cüd'ân, babasının eşi Ümmü Muhammed'den anlattı. —İbn Avn dedi ki: Onun (Ümmü Muhammed'in) müminlerin annesinin yanına girdiğini söylerlerdi.— (Ümmü Muhammed) dedi ki: Müminlerin annesi (Aişe radıyallahu anhâ) şöyle anlattı: Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) yanıma girdi. Yanımızda Zeyneb binti Cahş vardı. (Resûlullah) elinde bir şey yapmaya başladı. Ben, onun (Zeyneb'in) burada olduğunu fark etsin diye elimle işaret ettim (veya bir şeyler söyledim). O da (yaptığı işi) bıraktı. Derken Zeyneb (söze) girdi ve Aişe (radıyallahu anhâ)'ya yüklenmeye başladı. (Resûlullah) onu nehyetti ama o vazgeçmedi. Bunun üzerine (Resûlullah) Aişe'ye: "Sen de ona (sözle karşılık ver) söv" dedi. (Aişe) ona (karşılık verip) sövdü ve ona galip geldi. Bunun üzerine Zeyneb, Ali (radıyallahu anh)'ın yanına gitti ve: "Aişe sizin hakkınızda şöyle konuştu, şöyle yaptı" dedi. Derken Fatıma geldi. (Resûlullah) ona: "Kâbe'nin Rabbine yemin olsun ki o (Aişe), babanın sevgilisidir" dedi. O da dönüp gitti ve onlara (Zeyneb ve Ali'ye): "Ben ona (babama) şöyle şöyle dedim, o da bana şöyle şöyle dedi" dedi. Ravi dedi ki: Sonra Ali (radıyallahu anh) Nebi (sallallâhu aleyhi ve sellem)'e geldi ve onunla bu konuda konuştu.