4995. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ طَهْمَانَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ الأَعْلَى، عَنْ أَبِي النُّعْمَانِ، عَنْ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا وَعَدَ الرَّجُلُ أَخَاهُ - وَمِنْ نِيَّتِهِ أَنْ يَفِيَ لَهُ - فَلَمْ يَفِ وَلَمْ يَجِئْ لِلْمِيعَادِ فَلاَ إِثْمَ عَلَيْهِ " .
Bize Muhammed b. el-Müsennâ anlattı. (Dedi ki): Bize Ebû Âmir anlattı. (Dedi ki): Bize İbrahim b. Tahmân, Ali b. Abdil-A'lâ'dan, (o) Ebû'n-Nu'mân'dan, (o) Ebû Vakkâs'tan, (o da) Zeyd b. Arkam'dan nakletti. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Bir kişi kardeşine vaatte bulunur da —niyeti sözünü yerine getirmek olduğu halde— (elinde olmayan bir sebeple) yerine getiremez ve randevuya gelemezse, onun üzerine bir günah yoktur."