5031. Hadis
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ يِسَافٍ، قَالَ كُنَّا مَعَ سَالِمِ بْنِ عُبَيْدٍ فَعَطَسَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ فَقَالَ السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ . فَقَالَ سَالِمٌ وَعَلَيْكَ وَعَلَى أُمِّكَ . ثُمَّ قَالَ بَعْدُ لَعَلَّكَ وَجَدْتَ مِمَّا قُلْتُ لَكَ قَالَ لَوَدِدْتُ أَنَّكَ لَمْ تَذْكُرْ أُمِّي بِخَيْرٍ وَلاَ بِشَرٍّ قَالَ إِنَّمَا قُلْتُ لَكَ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنَّا بَيْنَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ عَطَسَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ فَقَالَ السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَعَلَيْكَ وَعَلَى أُمِّكَ " . ثُمَّ قَالَ " إِذَا عَطَسَ أَحَدُكُمْ فَلْيَحْمَدِ اللَّهَ " . قَالَ فَذَكَرَ بَعْضَ الْمَحَامِدِ " وَلْيَقُلْ لَهُ مَنْ عِنْدَهُ يَرْحَمُكَ اللَّهُ وَلْيَرُدَّ - يَعْنِي عَلَيْهِمْ - يَغْفِرُ اللَّهُ لَنَا وَلَكُمْ " .
Bize Osman b. Ebî Şeybe anlattı. Bize Cerîr, Mansûr'dan, o Hilâl b. Yesâf'tan nakletti. Dedi ki: Biz Sâlim b. Ubeyd ile beraberdik. Topluluktan bir adam aksırdı ve "Es-selâmü aleyküm" dedi. Sâlim: "Sana ve annene de (selam) olsun!" dedi. Sonra (Sâlim) daha sonra şöyle dedi: "Belki de sana söylediğimden dolayı alındın (incindin)?" (Adam): "Annemi ne hayırla ne de şerle anmanı istemezdim" dedi. (Sâlim) dedi ki: "Ben sana sadece Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in söylediği gibi söyledim. Biz Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in yanındayken topluluktan bir adam aksırdı ve 'Es-selâmü aleyküm' dedi. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem: 'Sana ve annene de olsun!' buyurdu. Sonra şöyle devam etti: 'Sizden biriniz aksırdığı zaman Allah'a hamd etsin' —Ravi hamd lafızlarından bazılarını zikretti— 'Yanındakiler ona Y rhamukellah (Allah sana merhamet etsin) desin. O da onlara (cevap olarak) Yağfirullâhu lenâ ve leküm (Allah bizi ve sizi bağışlasın) desin.'"