5104. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلاَلٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، ح وَحَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مَرْوَانَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهَادِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ عُمَرَ بْنِ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ، وَغَيْرِهِ، قَالاَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ " أَقِلُّوا الْخُرُوجَ بَعْدَ هَدْأَةِ الرِّجْلِ فَإِنَّ لِلَّهِ تَعَالَى دَوَابَّ يَبُثُّهُنَّ فِي الأَرْضِ " . قَالَ ابْنُ مَرْوَانَ " فِي تِلْكَ السَّاعَةِ " . وَقَالَ " فَإِنَّ لِلَّهِ خَلْقًا " . ثُمَّ ذَكَرَ نُبَاحَ الْكَلْبِ وَالْحَمِيرَ نَحْوَهُ وَزَادَ فِي حَدِيثِهِ قَالَ ابْنُ الْهَادِ وَحَدَّثَنِي شُرَحْبِيلُ الْحَاجِبُ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِثْلَهُ .
Kuteybe b. Saîd, Leys'ten, o Hâlid b. Yezîd'den, o Saîd b. Ebî Hilâl'den, o Saîd b. Ziyâd'dan, o Câbir b. Abdillah'tan; (ayrıca) bize İbrahim b. Mervân ed-Dımaşkî anlattı; babam bize anlattı; bize Leys b. Sa'd anlattı; bize Yezîd b. Abdillah b. el-Hâd anlattı; Ali b. Ömer b. Hüseyin b. Ali'den ve başkasından; her ikisi de (Câbir b. Abdillah'tan naklen) dediler ki: Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: "İnsanların ayağı çekilip ortalık sakinleşince dışarı çıkmayı azaltın. Çünkü Yüce Allah'ın yeryüzüne yaydığı birtakım hayvanları vardır." İbn Mervân (rivayetinde): "O saatte" ve "Allah'ın birtakım mahlukatı vardır" (ifadelerini kullandı). Sonra köpeğin havlaması ve eşekler(in anırması) konusunu (önceki hadisin) benzeri şekilde zikretti ve hadisinde şunu ekledi: İbnü'l-Hâd dedi ki: Bana Şürahbîl el-Hâcib, Câbir b. Abdillah'tan, o da Resûlullah'tan (sallallâhu aleyhi ve sellem) (bu hadisin) bir benzerini nakletti.