5192. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ - عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو، عَنْ عِكْرِمَةَ، أَنَّ نَفَرًا، مِنْ أَهْلِ الْعِرَاقِ قَالُوا يَا ابْنَ عَبَّاسٍ كَيْفَ تَرَى فِي هَذِهِ الآيَةِ الَّتِي أُمِرْنَا فِيهَا بِمَا أُمِرْنَا وَلاَ يَعْمَلُ بِهَا أَحَدٌ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِيَسْتَأْذِنْكُمُ الَّذِينَ مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ وَالَّذِينَ لَمْ يَبْلُغُوا الْحُلُمَ مِنْكُمْ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ مِنْ قَبْلِ صَلاَةِ الْفَجْرِ وَحِينَ تَضَعُونَ ثِيَابَكُمْ مِنَ الظَّهِيرَةِ وَمِنْ بَعْدِ صَلاَةِ الْعِشَاءِ ثَلاَثُ عَوْرَاتٍ لَكُمْ لَيْسَ عَلَيْكُمْ وَلاَ عَلَيْهِمْ جُنَاحٌ بَعْدَهُنَّ طَوَّافُونَ عَلَيْكُمْ } قَرَأَ الْقَعْنَبِيُّ إِلَى { عَلِيمٌ حَكِيمٌ } قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ إِنَّ اللَّهَ حَلِيمٌ رَحِيمٌ بِالْمُؤْمِنِينَ يُحِبُّ السَّتْرَ وَكَانَ النَّاسُ لَيْسَ لِبُيُوتِهِمْ سُتُورٌ وَلاَ حِجَالٌ فَرُبَّمَا دَخَلَ الْخَادِمُ أَوِ الْوَلَدُ أَوْ يَتِيمَةُ الرَّجُلِ وَالرَّجُلُ عَلَى أَهْلِهِ فَأَمَرَهُمُ اللَّهُ بِالاِسْتِئْذَانِ فِي تِلْكَ الْعَوْرَاتِ فَجَاءَهُمُ اللَّهُ بِالسُّتُورِ وَالْخَيْرِ فَلَمْ أَرَ أَحَدًا يَعْمَلُ بِذَلِكَ بَعْدُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ حَدِيثُ عُبَيْدِ اللَّهِ وَعَطَاءٍ يُفْسِدُ هَذَا .
Bize Abdullah b. Mesleme anlattı. Bize Abdulaziz -yani İbn Muhammed- anlattı, (o) Amr b. Ebî Amr'dan, (o) İkrime'den (naklettiğine göre); Irak ehlinden bir grup İbn Abbâs'a (radıyallahu anhümâ) şöyle dediler: "Ey İbn Abbâs, bize emredilen ama kimsenin amel etmediği şu ayet hakkında ne dersin? Allah Azze ve Celle'nin şu sözü: {Ey iman edenler! Ellerinizin altındaki (köle ve cariyeler) ve sizden henüz ergenliğe ermemiş olanlar, sabah namazından önce, öğle sıcağında elbiselerinizi çıkardığınız vakit ve yatsı namazından sonra olmak üzere üç vakitte yanınıza girmek için sizden izin istesinler. Bu üçü sizin için avret (mahrem) vakitleridir. Bunların dışında ne size ne de onlara bir günah yoktur. Aranızda dolaşırlar...} (Nur, 24/58)." Ka'nebî (ayeti) {Alîmun Hakîm} (ifadesine) kadar okudu. İbn Abbâs dedi ki: "Şüphesiz Allah Müminlere karşı Halîm'dir, Rahîm'dir, örtünmeyi sever. (O zamanlar) İnsanların evlerinde örtüler (perdeler) ve odalar yoktu. Bazen hizmetçi, çocuk veya kişinin (bakımı altındaki) yetimi, kişi ailesiyle (eşiyle) birlikteyken yanlarına giriverirdi. Bu yüzden Allah onlara bu avret (mahrem) vakitlerinde izin istemelerini emretti. Sonra Allah onlara örtüler (bolluk) ve hayır getirdi. Bundan sonra bu ayetle amel eden kimse görmedim." Ebu Dâvûd dedi ki: Ubeydullah ve Atâ'nın hadisi bunu (bu görüşü) çürütür.