1255. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي شُعَيْبٍ الْحَرَّانِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُخَفِّفُ الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ صَلاَةِ الْفَجْرِ حَتَّى إِنِّي لأَقُولُ هَلْ قَرَأَ فِيهِمَا بِأُمِّ الْقُرْآنِ
Bize Ahmed b. Ebî Şuayb el-Harrânî anlattı; bize Züheyr b. Muâviye anlattı; bize Yahyâ b. Saîd anlattı; Muhammed b. Abdürrahmân’dan, Amre’den, Âişe’den [radıyallahu anhâ] nakledildiğine göre o şöyle demiştir: “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem sabah [fecr] namazından önceki iki rekâtı o kadar hafif [kısa] tutardı ki, ben [kendi kendime]: ‘Acaba onlarda Ümmü’l-Kur’ân’ı [Fâtihâ sûresini] okudu mu?’ derdim.”